એક વાર ચોમાસું ખાબકયું,

એકલી એ છોકરીને ભીંજવવા કાજે.

દેરીના દેવે કહ્યું- માત્ર, માત્ર,માત્ર

ત્યારે કેવડો ચડયો’તો ઉન્માદ?

સખીઓએ માગેલા મનગમતા વર,

એણે એકલીએ માગ્યો વરસાદ!

એ રાતે, છોકરીને સોણે વરસાદ આવ્યો,

એકલી ભીંજાતી’તી ફળિયે!

એવો વરસાદ-સાવ કોરુંકટ ગામ,

ન’તો છાંટો વરસ્યો નેવે-નળિયે!

એ દોડે એટલી ભીંજાણી’તી છોકરીને

ઓરડો નીતરતો’તો લાજે!

ગિરીશ ભટ્ટ (Divyabhaskar.com.in)

 

Advertisements

પ્રતિસાદ આપો

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / બદલો )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / બદલો )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / બદલો )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / બદલો )

Connecting to %s